เพื่อนขายาวของฉัน

น่าแปลกใจเล็กน้อย….ที่อาการนอนไม่หลับกลับมาตามรังควานหลังจากหายห่างกันไปนานแล้ว
เดินออกไปที่ระเบียง เหลือบเป็นพระจันทร์ อืมม์…แถวนี้พระจันทร์ดวงโตกว่าประตู้น้ำอีกแหะ (รู้สึกไปเองหละ)
กลับมาห้องนอน….เอามือลูบหัวบริเวณที่เอาไปโขกกับป้ายจราจรเมื่อวันค่ำให้อายประชาชีเล่น…ยังปวดเล็กน้อย
สมองจะเพี้ยนมั้ยนะ (แต่ที่เป็นอยู่ที่ก็เพี้ยนมากพออยู่แล้วนะ…) ช่างมันเถอะ สงสัยที่นอนไม่หลับเพราะเอาหัวไป
กระแทกจนสมองตื่น ๕๕๕ ต้องเป็นเพราะสาเหตุนี้แน่เลย ดูสิขนาดหัวเราะยังเป็นเลขไทยเลย
…นั่งจดๆจ้องอยู่นานเลยตัดสินใจเปิดสเปชหาที่ระบาย (กระโถนอิเล็กโทรนิค)
เอาหละๆ…จะเอาเรื่องอะไรมาเล่าให้เพื่อนๆฟังดี…..นึกไปนึกมา….มารู้จัก Tassiro กันดีกว่า
 
Tassiro หนุ่มสัญชาติเยอรมัน ที่อาจารย์ฉันส่งให้ไปอยู่กับพวกเราที่เมืองแพม…ดินแดนที่ฉันรัก
แทดมาในนามของอาสาสมัคร เพื่อหาประสบการณ์ในการทำงานวิจัยด้านสัตว์ป่า นับว่าแทดโชคดีมาก
ที่อาจารย์ฉันยอมรับ..ฉันและพี่ตุ๊ กะน้องวีวี่ สามรุ่นสามคนที่ต้องใช้พื้นที่ศึกษาร่วมกันเดินทางกันไปที่
หมู่บ้านกระเหรี่ยงแห่งนี้ก่อน โดยแทคจะเดินทางไปสมทบที่หลัง…ไอ้เราก็ออกจะห่วงใยฝรั่ง(หล่อนิดหน่อย) อะนะ
แต่ในที่สุดแทคก็สามารถเดินทางมาถึงได้ในวันหนึ่ง..
 
แทดเป็นชายหนุ่ม ผอม สูง เอกลักษณ์ของแทดคือผมหยิกและฟู วันนั้นหลังจากที่พวกเราทำงานในป่าเสร็จเรียบร้อย
ก็เดินทางกลับมาที่หมู่บ้าน ที่เป็นที่พัก ชาวบ้านก็วิ่งมาบอกว่ามีฝรั่งขึ้นมาที่หมู่บ้านหนึ่งคน ก็งงๆมาบอกทำไมฝรั่งมันก็
เข้าออกหมู่บ้านชาวเขาเป็นว่าเล่นอยู่แล้ว….แต่เราก็ถึงบางอ้อ…เพราะแทดพยายามถามหาเรา…และคณะทำงานของเราก็เพิ่มเป็นสี่
โดยที่ต่างคนต่างทำคนละเรื่อง…(แล้วมันเรียกว่าคณะทำงานตรงไหนวะ ๕๕๕๕) พอแทดมาสมองเราก็ทำงานโหลดขึ้นเล็กน้อย
ทันที…ก็ทำไมมันไม่หัดพูดไทยมาก่อนฟะ เรียกได้ว่าอิสสะมึนตึบ…ข้างหนึ่งคุยไทย หันมาอังกฤษ ข้างๆหูยังมีภาษากระเหรี่ยงด้วย
แทดมีกำหนดเวลาทำงานกะพวกเราหนึ่งเดือน….มาหลัง กลับก่อน..ชิชะ แต่แทดก็ได้ประสบการณ์ดีๆไปจากที่นี่เยอะนะ
 
เริ่มจากการเดินไปทำงาน…ซึ่งพวกเราต้องเดินผ่านที่นาของชาวบ้าน ตลอดทางก็มีต้นไม้ที่มีลูกกินได้ อาทิมะเขือต่างๆ พริกบ้าง
เดินผ่านห้วยก็มีผักกูดบ้าง (ใคนไม่เคยเดินป่าจะไม่รู้ว่าผักกูดสดๆอร่อยแค่ไหน) บางทีก็เจอต้นมะเดือยักษ์ และลูกไม้ที่นกกิน
เราก็จะสันนิษฐานเอาว่า อะไรที่นกกินได้ ตรูกินด้วย 5555 ไม่รวมอีแร้งนะจ๊ะ ตามนิสัยเดินผ่านก็จะเด็ดไอ้พวกนี้กินตลอดทาง
จนแทดเริ่มอดลนทดไม่ได้จึงถามว่า ทำไมพวกยูถึงได้เด็ดๆไอ้พวกนี้กินตลอดทาง….ไม่กลัวมันมีพิษบ้างหรือ…โดยสรุปก็คือ
ถ้าในป่าเมืองนอก ต้นมะเขือส่วนใหญ่จะมีพิษ…มันไม่รู้จักถิ่นทองขวานไทยซะแล้น….ทรัพย์ในดินสินในน้ำที่แม้แต่ฝรั่งยังอิจฉา
  รูปกิหลุ…น่าเสียดายที่ไม่มีรูปแทดตอนนั้นกล้องดิจิตอลยังไม่นิยม FM 2 ก็หรูแล้ว
 
แทดมาอยู่ได้หนึ่งวัน…พอวันรุ่งขึ้นฉันก็ต้องตกใจเพราะสาวน้อยกิหลุของพวกเรา (ลูกเจ้าของบ้านที่เราไปอยู่)
โกนผมออกทั้งหัว สืบถามจนได้ความว่า กิหลุเห็นแทดแล้วตกใจ เพราะมีสภาพผมที่เหมือนกันมากแล้วแทดตัวสูงมาก
กิหลุไม่อยากเป็นเหมือนแทด เพราะคนกระเหรี่ยงตัวไม่สูงนัก เลยร้องไห้รบเร้าให้พ่อโกนผมให้เธอ ฉันกลับมาแทบ
ใจหาย…กิหลุของฉันกลายเป็นอิคิวซังไม่ซะแล้ว
 
เรื่องอาหารเป็นอีกเรื่องที่แทดมันปฏิเสธอาหารรสเผ็ดเด็ดขาด ทั้งๆทีที่นั้นเค้ากินพริกกันยังกะยัดทนาน อาหารทุกจานที่มีสีแดง
แทดจะบอกว่ามันท๊อกซิก โห..นี่มันเปรียบเป็นยาพิษเลย แต่มีอาหารจานโปรดที่แทดชอบเป็นพิเศษ…ผัดกระหล่ำ..
ซึ่งบางครั้งจะมาในมื้ออาหารเพราะชาวบ้านเริ่มไม่รู้จะทำอะไรให้มันกิน….แทดเอร็ดอร่อยกับมันนานพอดู หลายมื้อด้วย
ถึงเริ่มรู้สึกตัวว่ามันกินอยู่คนเดียว….แล้วก็ถามจริงดังคาด…".ทำไมพวกยูไม่กิน."..ก่อนที่ความลับจะเปิดเผย…."แทดรู้มั้ย
คนที่นี่ไม่มีใครเค้ากินกระหล่ำกันหรอกจ๊ะ เพราะมันท๊อกซิก."…
 
ครึ่งเดือนหลังเราต้องขึ้นไปนอนกันบนหน่วยพิทักษ์ป่า ห่างจากหมู่บ้านที่เราอยู่ (ที่ไม่มีไฟฟ้า และน้ำประปา) มาอีกสองกิโลเมตร
เราต้องดำรงชีวิตตามลำพัง 4 คน โดย(ควร)จะมี เจ้าหน้าที่ป่าไม้มาอยู่ด้วย (แต่มันไม่มากัน) อยู่ไม่กี่วันสเบียงก็มีปัญหา
บางวันมีแต่ข้าว…ไข่หมด ปลากระป่องหมด มาม่าหมด สุดท้ายได้กับข้าวคือข้าวผัดน้ำมัน กินกะข้าว…บางวันฟืนหมดทำไงหละ
เข้าป่าเจอท่อนไม้ที่น่าจะเป็นประโยชน์ก็ต้องช่วยกันลากออกมา ถ้าไม่มาอยู่แบบนี้ฉันจะไม่มีวันรู้ซึ้งถึงความสบายที่กรุงเทพ
และความลำบากของวิถีชีวิตของชาวเขาเลย แค่ฟืนนี่ต้องใช้พลังมหาศาล เลื่อยซุงเป็นท่อนสั้นๆ แล้วเอามาสับด้วยขวานอีกที
ขอบอกที่งานแม่บ้านกระเหรี่ยงนะเนี่ย แต่ทั้งหมดพวกเราก็ต้องช่วยกัน แต่ส่วนใหญ่หน่อยผลิตฟืนก็ยังคงเป็นพี่ตุ๊อยู่ดี ก็ฉันไม่สามารถนี่
แต่การได้มาของไฟเพื่อหุงหาอาหารนั้น ไม่เพียงแต่ต้องมีฟืนเท่านั้น มันต้องใช้ starter ด้วย มันคือไม้ที่ติดไฟง่ายกว่าฟืน ถ้าไปเข้าค่าย
ก็จะเป็นประเภท ขี้ไต้ มั้ง แต่ในป่าแบบนี้ ต้องใช้ไม้เกี๊ยะเท่านั้น วันหนึ่งด้วยความโมโหที่เจ้าหนาที่ถอดทิ้ง หิว เย็น ไม่มีไม้เกี๊ยะ
อยู่ในครัว…หันซ้ายหันขวา ตาก็ไปปะทะกับไม้เกี๊ยะท่อนใหญ่ จับพร้าได้ก็เดินดุ่มไปยังเป้าหมายลงมือสับๆๆๆ ได้มาเยอะพอประมาณ
พี่ตุ๊ถามว่าไปเอามาจากไหน เยอะจัง…ยังมีอีกเยอะพี่ไม่ต้องห่วง…เหลืออีกทั้งต้นที่ชานครัวอะ….55555 ถูกต้องไม้เสาชานครัวคือไม้เกี๊ยะดีๆนี่เอง
อยากไม่มาทำหน้าที่ดีนัก….มาสร้างชานครัวใหม่แล้วกัน
 
อยู่กันสี่คนก็ต้องช่วยกันหุงหาอาหาร แม้จะไม่ใช่วิชาชีพที่ฉันโปรดปราน (สมัยก่อนอยู่ป่าเป็นคุณหนู มาที่นี่อีแจ๋วชัดๆ)
ปลากระป๋องเป็นอาหารยอดนิยมยามอยู่ป่า…."แทดเปิดปลากระป๋องที"…ฉันยื่นที่เปิดให้…แทดไม่สามารถเปิดกระป๋องโดยอุปกรณ์ของเราได้
จนฉันต้องไปสาธิตวิธี…ก่อนที่ม้นจะบอกว่า สติวปิ๊ดอิคิวเม้นต์ อะไรวะเปิดไม่เป็นมาด่าของเค้าอีก นอกจากที่เปิดกระป๋องแล้วแทดยังไม่ชำนาญ
กับการใช้สาก และ ครก เมื่อเราจะกินน้ำพริกกระปิกัน (ของไม่มีแต่ความอยากขายไอเดียเมนูอาหารตลอด) "แทดตำกระเทียมหน่อย"
หันไปอีกทีแทดยืนโก้งโค้งเอาสากทิ่มลงครกแล้วหมุนซ้ายหมุนขวา มายก๊อด…วันนี้กระเทียมจะแหลกหรือไม่ แต่สุดท้ายแทดผู้น่ารัก ก็ได้สอน
วิธีการทำ มันบดง่ายๆตามสถานะภาพที่มีให้เรา และว้นสุดท้ายก่อนแทดกลับ พวกเราก็ใจหายแต่ก็สัญญากันว่าจะมีปาร์ตี้ ทุลักทุเลพอประมาณเริ่มทำอาหาร
ตั้งแต่หกโมง โดยคนสี่คน ใช้ครัวสองครัว กลางป่า เสร็จนู้น..เกือบสองทุ่ม….ไม่ได้อาหารพิศดารอะไรเลย แต่สถาพทุกอย่างไม่อำนวย เราได้
อาหารไทยสองอย่าง โดยพี่ตุ๊และน้องวีวี่ กะอาหารฝรั่งโดยฉันและแทดซิโร่….เป็นมื่อที่อร่อยมาก…แทดดูมีความสุข ร้องเพลงไม่หยุด งานนี้
ไม่มีแอลกอฮอล์ แต่ระยะเวลาที่เราลำบากด้ยกันมันก็กลายเป็นความผูกพันระดับหนึ่งทีเดียว
 
คงเป็นแค่ส่วนหนึ่งที่สร้างรอยยิ้ม และเสียงหัวเราะตลอดหนึ่งเดือน……แม้เวลาจะผ่านมาหลายปีแล้ว….แม้เราจะไม่ได้ติดต่อกันหลังจากที่งานเราเสร็จสิ้น
…แต่เราก็จะจำกันได้เสมอ…เพื่อนขายาวของฉัน….

About multiverses

i am fine
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

21 Responses to เพื่อนขายาวของฉัน

  1. Kra Tae says:

    จำได้ว่ายังมีเรื่องกับดักหนูของกะเหรี่ยงอีกไม่ใช่เหรอที่ทำให้แทดเลิกสบประมาท "สติวปิ้ดอีควิบเม้นท์" ไปเลย….

  2. ต้นไม้ใต้จักรวาล says:

    แหมนานๆดร.แตจะเข้ามาเม้นต์ซะที…ตื่นเต้นตายหละแกใช่ๆ…อุตส่าห์จำได้นะเนี่ย..แสดงว่าแกใส่ใจเรื่องเล่าของฉันน่าดู อิอิแทด…คงตื่นเต้นหละ…แบกที่ดักหนูกลับบ้านด้วย นี่ถ้ารู้ว่ากรงฉันดักหนูสู้ชาวบ้านไม่ได้คงตื่นเต้นกว่านี้ หุหุนี่ฉันก็ตั้งใจว่าจะส่งที่เปิดกระป๋องแบบไทยๆไปให้ซะหน่อย ดันทำที่อยู่ซะก่อน 5555

  3. Vanilla says:

    ท๊อกซิกสติวปิ้ดอีควิบเม้นท์ 555+

  4. Strange Loop says:

    นอนไม่หลับได้เรื่องสั้นกึ่งยาวมาหนึ่งเรื่อง..อ่านเพลินด้วยนะ

  5. Who am i says:

    เห็นชื่อเรื่องเพื่อนขายาวแล้ว 555พอมีโอกาสรู้จักเพื่อนตัวผอม ๆ สูง ๆ แล้วทำให้นึกถึงตอนเป็นเด็กว่าได้ดูหนังการ์ตูนเรื่องหนึ่งชื่อเรื่อง "จูดี้ แอ๊บบอธ" จูดี้ เด็กหญิงมีผู้อุปการะเป็นคนตัวผอม ๆ สูง ๆ แต่ไม่เคยเจอเป็น ๆ…พอเห็นใคร(ไม่ใช่ทุกคน)ที่มีลักษณะแบบนี้ก็จะนึกถึงหนังเรื่องนี้ทุกทีเล่าเรื่องได้สนุกดี เป็นธรรมชาติ ปั้นแต่งน้อย

  6. Narong says:

    มีเพื่อนคล้ายๆ กัน แต่ เป็นเพื่อนหลังยาว…วันหลังจะเขียนให้อ่านบ้าง..

  7. tean says:

    ความลำบากสร้ามมิตรภาพสินะ อืมมม

  8. hud says:

    ใช้ FM2 ด้วย (กล้องคู่ใจพี่เหมือนกัน) อ่านแล้วคิดว่าคงนานแล้วสินะ นึกนานหรือเปล่า?อย่าตามไปด่าใน space พี่นะ ฮิๆ

  9. Miss Sally says:

    เห็นชื่อเรื่องแล้วต๊กใจ ><!นึกถึงผู้อาวุโสเข้าขั้น คนนึงเลย 5555

  10. ต้นไม้ใต้จักรวาล says:

    ใคร? พี่ปูหรือเป็นพี่ติ๊กเคยเรียกอยู่อืม…แสดงว่าเรามีคุณเพื่อนขายาวเหมือนกันแต่แทดของพี่น่ารักน้า ยิ่งเวลาเจอความเชื่อแปลกๆของคนกะเกรี่ยงแทดจะทำหน้าปูเลี่ยนน่าดู ขำกันจะตาย…กินง่าย อยู่ง่าย แค่มีกระหล่ำปลีผัด ๕๕๕๕

  11. Miss Sally says:

    มัยต้องพี่ปูหรือพี่ติ๊กด้วยล่ะ?? แซมมันก็ขายาวนะ ตัวสูงกว่านา 2 เท่าเลย ><!

  12. Miss Sally says:

    แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นแซมนะ 5555ปล.แล้วแกจะพูดทำไมเนี่ยะ ยัยนู๋นา เอิ๊กๆๆๆ ^^ (ปล่อยให้งง)

  13. ต้นไม้ใต้จักรวาล says:

    5555 ที่สงสัยว่าเป็นพี่ปูเพราะเห็นพี่ติ๊กเคยเรียกและก็มีความเป็นอาวุโส…ตามที่นู๋นาว่า….ก็สันนิษฐานตามนิสัยนะ….แต่จะว่าไป แล้วตกลงเป็นใครหละ แซมนี่อาวุโสกะเค้าด้วยหรือจ๊ะ

  14. Vanilla says:

    ขาใหญ่ !

  15. Strange Loop says:

    ท่านประธานครับพาดพิงครับ

  16. Miss Sally says:

    หมายถึงลุงข้างล่างเนี่ยะแหละ แฮ่ๆๆๆ ^^

  17. tean says:

    แซมมรี่ก็ขายาวรึไม่ได้สังเกต

  18. Miss Sally says:

    สังเกตุดีๆ แซมมรี่จะหลังยาวมากกว่าขานะ 5555555ไม่เชื่อลองดู อิอิ

  19. ต้นไม้ใต้จักรวาล says:

    กลายเป็นแซม…ที่โดนพาดพิงเต็มๆ 555

  20. กานดา says:

    เจ้ย!!! มีการพาดพิงถึงผมด้วยท่านประธ้านนนนนนนนนนนน มีการพาดพิงก๊านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนฮึ่ม

  21. Miss Sally says:

    ช่วยไม่ได้ ดันเกิดมาตัวสูงกว่าช้านเอง เอิ๊กกก

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s