แด่ความทรงจำ…

 

untitled

"บันทึกจากชาวศาลายา15"

สำหรับเด็กมหิดลแล้ว ศาลายาคงเป็นสถานที่หนึ่งที่เป็นเก็บความทรงจำของพวกเราเอาไว้มากมาย สรรพสิ่งย่อมเปลี่ยนผันตามกาลเวลา วิทยาเขตแห่งนี้ได้ผ่านมาผลัดเปลี่ยนของนักศึกษาจากรุ่นสู่รุ่นมาเป็นเวลายี่สิบกว่าปี แน่นอนกว่าบรรยากาศของศาลายาที่ เหล่าศาลายารุ่น1 เจอย่อมต่างจากที่ศาลายารุ่น10เจอ….บัดนี้….ชาวศาลายาได้ก่อเกิดมาถึง 26 รุ่น…..บรรยากาศของศาลายาในปัจจุบันเรียกได้ว่าเจริญเต็มสูตร….อาณาจักรขนาดใหญ่ที่มีร้านสะดวกซื้อไว้คอยบริการชาวหอกว่า 3-4 ร้าน ตึกพักนักศึกษาที่สวยงามโอ่อ่า….สนามหญ้าที่ดูเป็นระเบียบ จักรยานนับพันหลากหลายสีสรรที่มีเลขทะเบียนศาลายาติดอยู่ ช่างต่างจากศาลายาในความทรงจำของฉันจริงๆ….

เวลากว่า 10 ปีที่ผ่านมา ตึกทันสมัยต่างๆทยอยขึ้นราวดอกเห็ด…เนรมิตสภาพวิทยาเขตชนบทให้ดูหรูหราในบัดดล พื้นที่รกร้างทุกตารางถูกจับจองจนแทบไม่มีที่ว่างสำหรับธรรมชาติท้องถิ่น อย่างไรก็ตามสำหรับชาวศาลายาทั้ง 26 รุ่นที่ผ่านมา…..เรามีสิ่งหนึ่งที่เป็นจุดรวมของกันและกัน….นั้นคือ…"อาคารกิจกรรมกลางและโรงอาหารหรือคาเฟดของพวกเรา" แน่นอนว่าอาคารหลังนี้ได้รับการเยี่ยมเยียนจากนักศึกษาทุกคนในทุกรุ่น (ก็แน่นอนมันมีโรงอาหารใหญ่โรงเดียว)และสำหรับเด็กกิจกรรมแล้วกล่าวได้ว่าอาคารหลังนี้แทบจะเป็นที่นอนที่สองของพวกเค้า มันถูกใช้รับรองเด็กกิจฯที่อุทิศตัวทำกิจกรรมจนดึก และขี้เกียจกลับหอ หรือบ้าน

ฉันไม่ได้เสียดายที่ตึกกิจฯหลังนี้จะถูกทุบทิ้งและแทนที่ด้วยอาคารขนาดใหญ่ทรงทันสมัย หากแต่เสียดายว่านับแต่นี้ชาวศาลายารุ่นหลังคงจะได้รู้จักตึกหลังนี้จากรูปภาพและความทรงจำที่จะถูกถ่ายทอดจากรุ่นพี่ๆเท่านั้น…แน่นอนว่าแล้ววันหนึ่งชื่อของมันก็จะเลือนหายไปตามกาลเวลา สำหรับชาวศาลายา 27 ตึกกิจฯก็คงจะกลายเป็นตำนานบทเก่าที่เล่าขาน ส่วนอาคารหลังใหม่ก็จะเริ่มบันทึกตำนานบทใหม่อีกครั้ง

ฉันเดินทอดอารมณ์ดูบรรยากาศของศาลายาในยามค่ำคืนก่อนจะกล่าวสั้นๆกับเพื่อนว่า "พวกเราโชคดีที่ได้เป็นการเปลี่ยนแปลงของศาลายา เราได้อาศัยตึกกิจฯและยังคงมีโอกาสได้เห็นตึกใหม่หากแต่น้องๆของเราสิ เค้าโชคดีที่ได้อาคารใหม่ๆแต่เค้าคงไม่มีโอกาสสัมผัสบรรยากาศของตึกกิจฯหลังนี้ และถ้าหากพวกเค้าได้มาสัมผัสเค้าจะรู้ว่าทำไมชาวศาลายาถึงรักและผูกผันกับตึกกิจฯเสียมากมาย"

สุดท้าย…สิ่งที่ศาลายายังคงมีให้เราไม่เปลี่ยนแปลง…..คือ……ความดุของยุงศาลายา….

 

About multiverses

i am fine
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to แด่ความทรงจำ…

  1. Ong.. says:

    อ้าว .. ไม่ใช่ …… ดุ เหรอ .. อุอุ

  2. tean says:

    ยังไม่เคยลองไปเลย
    น่าจะย้อนเวลาไปสิบปี จะไปดูศาลายาในอดีตดูบ้าง
     
    เมื่อสิบปีก่อนยุงคงยังไม่ดุมากมั้ง อิอิ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s