ไอ้ยามเวร

การเดินทางไปหาลูกค้าในวันนี้ค่อนข้างวุ่นวายพอสมควรเนื่องจากเป็นย่านที่ไม่ใคร่จะคุ้นเคย…..คอนโดอ่อนนุชคร้าบบบบบบบ…..ไอ้หย๋ามันอยู่แถวไหนหละเนี่ย เอาวะไปให้มันใกล้เคียงย่านนี้ก่อน  เริ่มคลำทางโดยใช้รถไฟฟ้าเป็นยานอันดับต้น ไปให้มันถึงอ่อนนุชก่อนหละกันเพื่อนพ้องที่เหลือค่อนว่ากัน
 
สถานีปลายทางอ่อนนุช….อุตส่าห์ถามทางมาดิบดีว่าเดี้ยนจะไปซอยอ่อนนุชเนี่ยมันจะต้องลงด้านไหน ก็ลงตามมือชี้นะไงเดินไปเจอแต่ซอยสุขุมวิทหละเนี่ย ให้งงตายสิ ….แก้วกาแฟก็อยู่ในมือ กระเป๋าอีกสองใบ ยังมีถุงขนมอีก…ตรูน่าจะเรียกTaxiตั้งแต่สถานีเลยนะเนี่ย…
 
เดินไปสายตาก็สอดส่ายหาไป…มิใช่ซอยอ่อนนุชนะเพื่อนพ้อง อิฉันจะหาถังขยะ…จะทิ้งไอ้แก้วกาแฟที่มันเป็นภาระอันหนักอึ้งอยู่เนี่ย ทำไมกรุงเทพมันรักความสะอาดโดยการเก็บถังขยะไปหมดฟะเนี่ย…เดินไปเซ็งไปซอยก้ไม่เจอ ถังขยะก็ไม่เจอ
 
อาฮ้า….เจอแล้วๆถนนอ่อนนุช มันมิใช่ซอยแต่มันเป็นถนนตัดขวางสุขุมวิทอีกที…หลงโง่ไปเองนี่หว่าว่าลงจากรถไฟฟ้าแล้วจะเจอซอยอ่อนนุช ตรูเรียกพี่แท็กตั้งแต่แรกก็ดีหรอก…วิญญาณนักเดินป่าดันเข้าสิงให้ใช้สองเท้าเดิน
 
เอาหละตั้งหลักให้ดีเด๋วจะโบกพี่แท็กหละน่า….คนแถวนี่มันเยอะจิง เดินขวางทางไปหมด…เดินเร็วๆหน่อยสิค่าพี่น้อง…พยายามหาถังขยะให้เจอก่อนเรียกรถ  มันไม่มีอะ…ก็ต้องหิ้วมันไปด้วยอีก ตั้งหลักจะโบกผ่านไปอีกหลายอึดใจ…แท็กซี่ไปไหนหมดเนี่ย….รีบนะรีบ ในที่สุดอิฉันก็ต้องกระโดดขึ้นรถสองแถวเพราะเลยเวลานัดมาร่วมหลายนาทีแล้ว อ่อนนุช46…..จะไปอีกไกลมั้ยเนี่ย….จ้ากกกกกก…รถเคลื่อนไปแบ๊ปนึง ไกลแน่เพื่อนพ้องเอ๋ย นี่มันเริ่มจากซอยหนึ่งเลยหรือฟะ ปวดเฮดคร้าบทั่น เอาวะไหนๆก็ไหนๆแล้ว ตั้งสติอย่างดี 34…36…..40…42…44…อ๊อดดดดด….ลงคะเพ่นู๋จะลง ลงมันตรงนี้หละข้ามถนนแล้วเดินไปอีกซอยก็น่าจะถึง
 
ยืนจรดจ่ออยู่ตรงทางม้าลาย…คนแถวนี้เค้าข้ามถนนยังไงฟะ ทำไมรถมันวิ่งไม่หยุดเลย กลัวไม่กล้าข้ามงะ จะเรียกพี่แท็กก็ไม่กล้ากลัวโดนด่าว่าบ้าเพราะมันก็แค่ซอยเดียว มองไปข้างหน้าเห็นสะพานลอยเข้าวะเดินไปข้ามก็ได้ คงเป็นจุดที่ซอย46พอดี….พี่น้องคร้าบบบบมันไม่ใช่….มันเป็น44/2 อะไรกันเนี่ยตรูจะเป็นลมแล้วนะ….ฝนก็เริ่มลงมาแล้ว…ท่านพระพิรุณเห็นใจเด็กน้อยตาดำๆเถอะนะคะ อย่าเพิ่งๆๆขอเวลานอกสัก20นาทีนะท่าน และแล้วก็ประจักษ์แก่สายตาและพลังตีนว่า ไอ้ซอย 46 มันห่างจากซอย 44/2 ม้ากกกกกกกก และไอ้รถที่เรานั้งมามันก็วิ่งเข้าซอย 46 ด้วยอะ
 
เอาวะไหนๆก็ถึงแล้วไปบ่นหาอะไรก็มิได้…ถึงคราวอาศัยพี่วินหละ (ทำไมตรูต้องทรมานตัวเองอย่างนี้ฟะ เรียกแท็กซี่แต่แรกก็หมดเรื่อง เพราะไอ้ถังขยะที่หาไม่เจอตัวเดียว….แค้น) "พี่คอนโดบ้านสวนฯ…" อึดใจต่อมาก็ถึงที่หมาย อาคารเรียงรายสิบหลังเอาละสิ..ตู๊ดๆๆๆ ฮัลโล…ลงมารับพี่หน่อยจิ ผ่านไปครึ่งนาที ยามคนแรกเดินมาถาม "มาหาเพื่อนคะ" อืม….นึกในใจที่นี่ยามเข้มงวดนี่นะ ระบบความปลอดภัยน่าจะดี ผ่านไปอีกครึ่งนาที มันมาอีกคน…"ไม่ได้เอารถไปหรือ"….ตรูบอกว่าจะมาหาเพื่อนยุ่งกันจริง "มาหาเพื่อน..ไม่เคยมาที่นี่" มันยังไม่หยุด "เป็นลูกครึ่งหรือครับ พูดไม่ชัด" มันมองหัวอิฉัน นึกในใจ….ตรูไม่อยากพูดกะมรึงมากกว่า ไม่ใช่พูดไม่ชัด "อยู่แถวไหนหละ ทำงานอะไร" เฮ้ย….อะไรวะ หรือว่าตรูจะพูดภาษาต่างดาวใส่มันเลยดีวะ จะได้เลยยุ่งซะที มันทำหน้ากะลิ้มกะเหลี่ยมาก…น่ากลัวมาก….ทำไงดีวะ…คนก็ไม่มี…หนูกลัวนะเนี่ย…..ภาวนาในใจท่านเจ้าทีเจ้าทางขาหนุมาดี ไม่ได้มีเจตนาร้าย ช่วยเอาไอ้นี่ออกไปจากหนูที…..โอ้ว…ในที่สุดลูกค้าอิฉันก็มา…."น้องคะพี่ว่าถ้าน้องมาช้ากว่านี้สองนาที และถ้าพี่เป็นปลากัด พี่คงท้องแน่เลยคะ"

About multiverses

i am fine
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to ไอ้ยามเวร

  1. Strange Loop says:

    เรียกพี่ยาม นี่ บางคนเขาเคืองนะ
    เขาชอบให้เรียก พี่รอปอภอ มากกว่า
     
    แล้วเวลาคนถามว่าทำอะไร ตอบไปเลยว่า ทำงานเรื่องตามภาษีคนไม่ยอมเสีย รับรองไม่คุยด้วยแน่
     
    สำนวนเรื่องนี้ออกห้าวนะ ไม่เหมือนเรื่องอื่นๆ สงสัยจะกะลังอินกะพี่ยามแหง
     

  2. Who am i says:

    อ้าววว…น้องต้นไม่เคยไปอ่อนนุชเลยเหรอ พี่น่ะเด็กอุดมสุข ใกล้อ่อนนุช ถนนสายสุขุมวิทน่ะบ้านเก่าพี่เอง
    พี่ย้ายหนีความเจริญมา 2 ปีได้แระ มะชอบความวุ่นวาย+อสังหาริมทรัพย์พุ่งสูงพรึ่บพรั่บ
     
    สมัยเรียนอยู่แมนชั่นกับเพื่อน เคยเจอเหตุการณ์อย่างน้องต้นเหมือนกันอ่ะ "โดนยามจีบ"
    เอาดอกกุหลาบไปฝากถึงห้องกันเลยทีเดียว…เพราะความที่เราไม่ถือตัวแท้ ๆ เป็นคนยิ้มแย้ม แจ่มใสน่ะ
    ยิ้มทักทายตอนออกไปเรียนมหาลัยทุกเช้าเย็น…เพราะรอยยิ้มอันจริงใจ ใสซื่อ บริสุทธิ์แท้ ๆ
    ช่วงนั้นถ้าไม่มีเพื่อนเดินออกไปด้วย พี่ไม่กล้าเดินออกไปคนเดียวพักใหญ่เลย และไม่กล้าออกจากห้องด้วย
    …ทำให้วิตกจริตไปเลย หลังจากเจอเหตุการณ์อย่างว่าก้อไม่เคยยิ้มให้ใครง่าย ๆ เลยล่ะ
    ต้องขึงขังไว้ก่อนจนติดเป็นนิสัย จนใคร ๆ ก็พากันกลัว รวมถึงยามคนนั้นด้วย…..5555+++
     
    ถ้าให้ดีเวลาเจอเหตุการณ์อย่างนี้ให้ไปยืนรอที่มีคนอยู่เยอะ ๆ ก็ดีนะน้อง หรือโทรให้เพื่อนมารอเราก่อนเรามาถึงจะดีมาก
    เป็นผู้หญิงต้องระวังตัวให้มาก ๆ สมัยนี้ภัยใกล้ตัวมีมากกว่าเราคิดเยอะเน้อ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s