ทำไมไม่ไปนอน

    ในวันที่ฝนกระหน่ำมาบนฟากฟ้าของกรุงเทพฯ เป็นผลให้เส้นทางสัญจรบนถนนพระรามเจ็ดคราคร่ำไปด้วยยวดยานติดยาวเยียดจนมาถึงบริเวณปากประตูทางเข้าการไฟฟ้าฝ่ายผลิต
ดูไม่เห็นการเคลื่อนไหวในการสัญจรทางบกเลยซักนิด การตัดสินใจเลือกเดินทางโดยอาศัยเรือด่วนเจ้าพระยาดูจะเป็นทางเลือกที่น่าจะดีกว่า แต่การเอาตัวไปนั่งอยู่ในเรือที่วิ่งฝ่า
สายฝนที่กระหน่ำอย่างไม่เกรงใจใครก็ทำให้คนนั่งใจเต้นระส่ำไม่น้อย คลื่นน้ำที่กระแทกลำเรือมีผลให้เกิดความโคลงเคลงจนมิสามารถปิดตาลงได้ อาการคัดจมูกที่เริ่มต้นตั้งแต่เช้า
เริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้ง การวิ่งฝ่าละอองฝนครั้งแล้วครั้งเล่าคงสนับสนุนอาการต่างๆที่เกิดจากการทำงานของไวรัสได้ดีนัก อาการระคายเคืองของลำคอทวีอาการ แต่ในที่สุดขณะนี้ก็เวลา
ล่วงเข้าสู่วันใหม่…ทำไมไม่ไปนอน 555 เออจิง…ไปนอนดีกว่า คร่อกฟี้…

About multiverses

i am fine
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s