บทความส่งท้ายแห่งปี..

สำหรับวันทำงานสุดท้ายของปีในออฟฟิคที่เงียบเหงา เนื่องจากคนจำนวนมากกลับบ้าน ยังคงมีเพียงฉันและพี่อีก 2 คนที่นั่งอยู่ รอคอยการมารับเพื่อเริ่มต้นกิจกรรมการดูหนัง ชีวิตการทำงานกำลังจะผ่านพ้นไปอีกปีดูเหมือนร่างกายจะไม่เป็นใจ อาการหวัดลงคอเริ่มปรากฏชัด ถุงยาเต็มโต๊ะถูกนำมาจากห้องพยาบาล ร่างกายอ่อนแอลงอีกครั้งถ้าเป็นเมื่อปีกลายคงเซ็งกว่านี้เพราะมีการเดินทางที่สนุกรอคอยอยู่ แต่สำหรับปีนี้ความตั้งใจที่จะอยู่กรุงเทพฯยังคงมีสูงจนไม่รับนัดการเดินทางใดๆ กรุงเทพต้องน่าอยู่แน่ๆเมื่อผู้คนเดินทางกลับภูมิลำเนาหยุดการทำร้ายเมืองกรุง…แบบชั่วคราว…ก็ยังมีกว่าไม่มีเวลาหยุดพัก
 
"ถ้าไม่มีคนต่างจังหวัดอยู่ คนกรุงเทพจะอยู่ได้ยังไง เมืองต้องร้างแน่" ฉันตั้งใจจะเขียนเรื่องนี้โดยไม่มีเจตนาให้เกิดความขัดแย้ง แต่ในฐานะของคนกรุงเทพคนหนึ่ง ที่สามารถพูดได้เต็มปากว่าเป็น Bangkokian อดมีความรู้สึกขัดใจกับประโยคนี้ไม่ได้ จนอยากจะบอกว่าเมืองกรุงอาจจะไม่บอบซ้ำขนานนี้ถ้ามีแต่คนกรุงเทพฯอยู่ กรุงเทพฯก็เหมือนบ้านของฉัน ฉันต้อนรับแขกทุกคนที่ต้องการเข้ามาทำมาหากิน แต่ก็รบกวนช่วยกันดูแลกันบ้าง เพราะฉันก็รักบ้านของตัวเองเหมือนกัน ไม่ใช่มาอยู่แล้วทำร้ายกันเองแล้วมาใส่ร้ายคนเมืองกรุงว่า เป็นคนเห็นแก่ตัว ไม่มีน้ำใจ มีแต่คนหลอกลวง เพราะมันน่าแปลกตรงที่ว่าบอกว่าบ้านของฉันไม่น่าอยู่แต่ทุกคนก็ตั้งหน้าตั้งตามาหาผลประโยชน์ แต่ไม่ช่วยกันดูแล อย่างนี้อาจจะต้องทำความเข้าใจกับนิยามของคำว่า "เมืองหลวง" กันใหม่

About multiverses

i am fine
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s