ทำไมต้องเป็น “รักแห่งสยาม”

เมื่อไร้เพื่อน(ยอม)ฝ่าฟันการจราจรที่แสนจะสร้างมิตรบนท้องถนน (ติดไม่ยอมขยับ) ของสยามนครในวันกลางสัปดาห์ แผนการจึงต้องแปรเปลี่ยนจากการกินขาวเย็นมาเป็นการเดินเข้าโรงหนังแทนก็ยังดีกว่าไปนั่งกินข้าวคนเดียว "รัก..แห่งสยาม" จึงเป็นเป้าหมายหลัก หลังจากวนเวียนจัดการธุระหลายๆอย่างในพารากอนเสร็จสิ้น
 
การทราบเรื่องราวมาบ้างทำให้การดูหนังขาดอรรถรสไปบ้างแต่ก็ไม่ทั้งหมด ตัวละครยังสามารถทำให้เกิดความรู้สึกสะเทือนใจได้หลายๆครั้ง ดูจนจบก็ไม่สามารถบอกได้ว่าจะสงสารตัวละครตัวไหนดี จะเกลียดตัวไหน หรือชอบตัวไหนดี เพราะตัวละครที่เดินเรื่องมันเหมือนถ่ายทอดออกมาจากความเป็นจริง มันคือ "มนุษย์ธรรมดา" ผู้นำที่อ่อนแอ แม่บ้านที่เข้มแข็ง เด็กที่ถูกเลี้ยงดูให้โตขึ้นมาด้วยความเหงา ความรักที่ดูบิดเบี้ยวจากสายตาของสังคม ความห่วงใยที่มีต่อกันที่ถูกแสดงออกในรูปแบบของความเย็นชา  การไม่สมหวังในความรัก และความเป็นจริงที่ทุกคนต้องทำใจยอมรับ ดูราวกันว่าโลกนี้ยังมีอะไรอีกหลายๆอย่างที่เรายังต้องเรียนรู้ ความรักของวัยรุ่น การแอบทำเรื่องแปลกของเด็กผู้หญิงเพื่อให้ชายที่ตัวเองสนใจหันมาชอบ การจีบหญิงของเด็กมาโรงเรียนชายล้วน การเรียนการสอน และเรื่องบางเรื่องที่มักก่อปัญหาสำหรับโรงเรียน หญิง-ชาย ล้วน ดูแล้วก็เรียกเสียงหัวเราะ และรอยยิ้มได้มากที่เดียว ภาพเหตุการณ์เก่าๆก็เหมือนถูกฉายขึ้นควบคู่ไปกับบทของหนัง
 
สิ่งที่น่าสนใจคือ "ความเหงา" ของตัวเอกในเรื่อง ไม่รู้เหมือนกันว่า "ความเหงา" มันจะมีอานุภาพทำร้ายจิตใจคนได้ร้ายแรงขนาดไหน แต่คิดว่า "ความเหงา" กับ "ความรัก" คงเป็นสิ่งที่ไม่ค่อยถูกกันนักแต่กลับมีความสัมพันธ์ลึกลับที่ซ่อนอยู่ มิวบอกโต้งว่า ความเหงาของเขามันมากขึ้นหลังจากที่อาม่าเสีย และเขาต้องอยู่คนเดียว (หนังไม่ได้บอกว่าพ่อแม่ทำไมปล่อยให้เด็กอายุขนาดนี้อยู่คนเดียวได้)การต้องสูญเสียคนที่รักอาจจะทำให้คนบางคนไม่อยากจะมีความรัก แต่มิวก็ยังถามโต้งต่อว่า จะเป็นไปได้ยังไงที่คนเราจะอยู่โดยไม่มีความรัก อาจจะเป็นเพราะมีหลายอารมณ์ซ้อนกันอยู่พอดูเสร็จก็เลยมึนๆ ผู้หญิงคนหนึ่งที่ชีวิตต้องเจอกับความสูญเสียของครอบครัวในหลายรูปแบบ สุดท้ายยังต้องพยายามทำใจกับความเป็นจริงสุดท้ายของลูกชายตัวเอง เด็กผู้ชายคนหนึ่งที่ดูสับสนกับความรู้สึกของตัวเองการยอมรับความจริงก็ทำร้ายจิตใจแม่ ถ้าไม่ยอมรับก็ทำร้ายจิตใจตัวเอง เด็กผู้หญิงที่ช็อคกับความเป็นจริงของผู้ชายที่ตัวเองแอบชอบ เออ…คิดได้ยังไงนะ และนั้นหละที่ทำให้ "รักแห่งสยาม" เป็นหนังไทยที่คนไทยควรจะไปดูเพื่อเป็นกำลังใจกับคนทำหนังว่า "ไอเดียคุณเจ๋งวะ"

About multiverses

i am fine
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to ทำไมต้องเป็น “รักแห่งสยาม”

  1. Thattaya says:

    เก็บรายละเอียดของหนังซะเรียบเลย เคยมีคนบอกว่า ดูหนังคนเดียวเนี่ยจะคิดมากเพราะว่าตั้งใจดู สงสัยจะจริงแฮะ.. "เลือก.. ที่ตัวเองคิดว่าดีที่สุด" ชอบคำแนะนำนี้ในหนังจัง เพราะถ้าเราเลือกได้ซะที ก็แสดงว่า เราตัดสินใจได้ซะทีว่าจะเอาไงเหมือนกัน 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s