ก่อนพูดเราเป็นนายแต่หลังพูดแล้วไซร้มันเป็นนายเรา

ร่างกายที่อ่อนแรงมักจะส่งผลให้จิตใจมีความอ่อนไหวมากกว่าปกติ ฉันพยายามสกัดกั้นความอ่อนแอในจิตใจอย่างสุดความสามารถ ความเหนื่อยอ่อนจากการปฏิบัติภาระกิจครั้งนี้เล่นเอาฉันรู้สึกเบื่อหน่าย สงสารจิตใจตัวเองที่ต้องพูดจาภาษาน้ำตาลกับคนอื่นๆ เลี่ยนกับความไหลลื่นของตัวเอง เซ็งต่อระบบวัยวุฒิที่เปรียบดังวัฒนธรรมขั้นพื้นฐานของชาติ ใบหน้าที่ยิ้มแย้มบางครั้งจึงเสมือนเป็นเพียงการกระทำเพื่อหน้าที่ แม้ว่ามันอาจจะเป็นบุคลิกที่ตอบสนองต่อผู้คนอย่างอัตโนมัติของฉัน แต่บางครั้งฉันไม่ได้รู้สึกสนุกกับมันเลย ฉันเห็นด้วยกับความคิดเห็น ผิดหวังกับคำพูดบางชนิด คนบางคนเสพความสุขจากการได้เหยียบย่ำคนอื่นต่อหน้าฝูงชนฉันเชื่ออย่างนั้น คำพูดบางคำจึงอาจจะหลุดลอยออกมาอย่างง่ายๆ ฉันพยายามเรียนรู้และเก็บไว้เป็นบทเรียนว่า สำหรับ "คำพูด" แล้ว ก่อนพูดเราเป็นนายแต่หลังพูดแล้วไซร้มันเป็นนายเรา อำนาจอาจจะไม่ยากเย็นที่จะได้มา แต่บารมีนั้นมิใช่ใครก็มีได้…
 

About multiverses

i am fine
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s