รอยยิ้มยามเช้า

เฮ้ยๆ….เสียงร้องของหญิงต่างชาติ เดาว่าน่าจะเป็นคนจีนแผ่นดินใหญ่ หรือไม่ก็เวียดนาม ร้องเรียกให้รถเมล์ มินิบัสหยุดเพื่อที่จะลง และเสียงหัวเราะของคนขับรถและคนเก็บสตางค์ ช่วยสร้างรอยยิ้มยามเช้าของฉันได้ดีทีเดียว สาเหตุเพราะว่า เหตุการณ์นี้ได้เคยเกิดขึ้นเมื่อเช้าวานจากผู้หญิงคนเดิม และรถขับเดิม
 
เมื่อวานขณะที่ฉันเดินขึ้นรถเพื่อที่จะไปทำงานในตอนเช้า ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งลุกพรวดออกจากที่นั่งเพื่อจะลง แต่ตามธรรมเนียมการขึ้น-ลงรถเมล์ คนลงจะลงก่อน ตามด้วยคนขึ้นแล้วรถเมล์ก็จะออก แล้วเนี่ยมันก็รถมินิบัสซะด้วย ความเร็วมันต้องเหนือธรรมดาอยู่แล้ว แต่เจ๊ตัดสินใจช้า คนขึ้นแล้ว รถจะออกแล้ว แต่เจ๊จะลง ก็เลยเกิดเสียงโวยขึ้น เฮ้ยๆๆๆๆ (ถ้าเป็นคนไทยคงไม่โวย แต่รอลงป้ายหน้าการเอะอะบนรถเมล์ไม่ใช่ธรรมเนียมคนไทย) กระเป๋าหนุ่มหัวเสีย คนขับหัวเสีย แล้วเสียงบ่นก็เกิดขึ้น "รถจะออกอยู่แล้ว แ-งเพิ่งจะมาลง" สำนวน(ด่า)จริงใจออกมาจากปากกระเป๋า
 
เช้านี้ ออกจากบ้านเวลาเดิมเลยอาจเป็นสาเหตุให้มาเจอรกคันเดิม เดินขึ้นรถ รถจะออก เจ๊ลุกขึ้นหพร้อมเสียง เฮ้ยๆๆๆ กระเป๋าหนุ่มหัวเราะ  "กูว่าแล้ว ว่าเดี่ยวแ-งต้องจะลง" สงสัยคงคอยดูอยู่ "เดี๋ยวคอยดูนะ ถ้าพรุ่งนี้เจออีก" รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าฉัน แอบนึกในใจ สงสัยจะไปดักรับเจ๊ แล้วเจ๊จะรู้มั้ยว่าขึ้นคันเดิม เหตุการณ์เดิมแต่อารมณ์เปลี่ยนไป  จากหัวเสียกลายเป็นขบขัน แต่อย่างน้อยเจ๊ก็ยังได้ลงที่เป้าหมาย อย่างน้อยคนขับและกระเป๋าก็มีเสียงหัวเราะ อย่างน้อยฉันก็มีรอยยิ้มยามเช้า…แค่นี้ก็ดีพอสำหรับการเริ่มต้นวันใหม่แล้ว  

About multiverses

i am fine
This entry was posted in My life. Bookmark the permalink.

One Response to รอยยิ้มยามเช้า

  1. Strange Loop says:

    ยิ้มได้เมื่อภัยมา

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s