เมื่อความอยากรู้อยากเห็นบังเกิด

สายตาที่มองลอดผ่านรางรถไฟฟ้าที่วางคู่ขนานขึ้นไป มองเห็นภาพตึกที่อยู่ตรงกลางระหว่างช่องว่างนั้น ภาพนั้นทำให้คิดถึงภาพๆหนึ่งที่เคยเห็น ดูคุ้นๆแต่ไม่แน่ใจนัก
ฉันยังคงรอคอยอย่างใจเย็นก่อนที่จะเริ่มเคลื่อนตัวไปยังขอบสถานีรถไฟฟ้าสยามมองทางลงไปเบื้องล่างยังท้องถนนที่เต็มไปด้วยยานพาหนะ
การจราจรแน่นขนัดซึ่งเป็นเรื่องปกติของย่านนี้ สายฝนที่กระหน่ำลงมาจนทำให้เปียกปอนเมื่อครู่เริ่มสงบลง
สถานีเต็มไปด้วยผู้คน หลายคนนั่งคล้ายรอคอยอะไรบางอย่าง ฉันยึดบริเวณขอบสถานีข้างเซเว่นส์สักระยะ
ก็สังเกตว่ามีคนเริ่มเดินมาข้างๆแล้วมองลงไปเบื้องล่างตามทิศทางของสายตาของฉัน
ในสมองเริ่มคิดอะไรบ้างอย่าง แล้วก็เริ่มมองลงไปเบื้องล่างอย่างตั้งใจมากขึ้น คนเริ่มแวะมาดูไปยังทิศทางที่ฉันมองไปมากขึ้น
ฉันค่อยๆถอยออกมา แต่แล้วสิ่งที่คาดไว้ก็เกิดขึ้น หลายคนเริ่มสนใจ สงสัยว่ามีอะไรเบื้องล่างหรือไม่
ทุกคนที่เดินผ่านเริ่มชวนกันแวะมาดู คนที่ดูแล้วไม่มีอะไรเริ่มถอยออกมา แต่คนที่มาใหม่ก็ยังคงพยายามแทรงกายเข้าไปดู
เพราะอยากรู้ว่ามีอะไร มันทำให้ย้อนกลับไปสมัยเรียน ที่ฉันมักจะหาอะไรให้เพื่อนๆเล่นเสมอ วันหนึ่งพวกเรานัดกัน
เอาก้อนหินไปวางกลางสนามแล้วเริ่มมุงดู แค่ไม่ถึง 2 นาทีกลางสนามเต็มไปด้วยผู้คนที่อยากรู้อยากเห็น
หลายคนถามว่าอะไร พวกเราบอกว่าไม่รู้ แต่ยังคงยืนมองต่อไป ส่งผลให้คนอื่นก็ไม่ถอยเหมือนกันทั้งๆที่ไม่รู้ว่ามีอะไร
 
มนุษย์ทุกคนมักมีความอยากรู้ อยากเห็นเป็นพฤติกรรมขั้นพื้นฐาน  ฉันรู้สึกผิดเล็กน้อยที่แกล้งคนเหล่านั้น
แต่อย่างน้อยก็ไม่ทำให้การรอคอยน่าเบื่อเกินไปนัก….

About multiverses

i am fine
This entry was posted in My Fun. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s