ในวันที่รู้สึกเหนื่อยล้า

ทุกวันพอถึงช่วงเย็นฉันจะมีความรู้สึกเหนื่อยและก็ล้าเป็นอย่างมาก เดินออกจากที่ทำงานอย่างหมดสภาพ ทั้งที่ก็นั่งทำงานอยู่ในออฟฟิคที่ติดแอร์เย็นเฉียบมีเครื่องอำนวยความสะดวกนานับประการ เมื่อวานเป็นอีกครั้งที่ฉันรู้สึกว่าจังหวะการเต้นของหัวใจช่างเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า เลยลองโทรหาเพื่อนถามว่ามากินข้าวกันมั้ย ฉันรักมหานครแห่งนี้จริงๆถ้าเป็นชนบทเวลาขนาดนี้บนท้องถนนคงมีแต่ความเงียบสงัดทุกบ้านปิดประตูเข้านอน แต่ที่นี่ฉันยังสามารถโทรนัดเพื่อนมากินข้าวกัน พูดคุยแบ่งปันชีวิตที่ผ่านมาของกันและกันได้
 
ออกจากที่ทำงานนั่งรถไฟฟ้าเพื่อหลีกหนีการจราจรอันแน่นขนัดเบื้องล่าง ลงที่สถานี"สยาม"เดินตาม Sky Walk ไปเรื่อยๆ นับเป็นอีกเส้นทางที่ฉันรู้สึกโปรดปรานไม่น้อย เพราะมันโล่งพอที่จะให้หยุดมองสิ่งต่างๆที่อยู่รอบๆตัวอย่างไม่เร่งรีบ ฉันชอบเดินมองผู้คนบน Sky Walk แห่งนี้ บางคนเดินอย่างรีบร้อน บางคนเดินเรื่อยๆ บ้างมาเป็นคู่ บ้างเดินคนเดียว นักท่องเที่ยวมักจะจุดชมตามจุดต่างๆ เก็บภาพเบื้องล่างที่เต็มไปด้วยดวงไฟสว่างไสวของเมืองนี้  ยังพอมีเวลา..ให้เดินทอดน่อง เป้าหมายคือ Central World ฉันมักจะเลือกที่จะเข้าห้างตรงจุดทางเชื่อมที่เข้าไปสู่ส่วนของ ZEN เพราะมันทำให้ยังคงมีเวลาเดินดูผู้คนบน Sky Walk ต่อไปอีกหน่อย และที่สำคัญ ฉันชอบมุมมองจากกระจกใสด้านข้างตัวอาคารมาก การได้ปลดปล่อยสายตาผ่านออกไปข้างนอกอาคาร มองดูผู้คนด้านล่าง รถราบนท้องถนน อาคารฝั่งตรงข้ามเป็นอีกสิ่งที่ฉันไม่ค่อยพลาดถ้าได้มาที่นี่
 
พวกเราตกลงที่จะกินอาหารญี่ปุ่นกัน ฉันท่องไว้ในใจว่าจะต้องสั่งชาเขียวร้อนเท่านั้น เราเดินเข้าไปที่ร้าน "Zen" แม้ว่าอาหารจะอร่อยกว่าที่ "OOTOYA" แต่รสชาดของชาเขียวสู้กันไม่ได้ ในเมื่อแต่ละร้านมีจุดขายที่ต่างกันก็มักจะทำให้ฉันลำบากใจในการเลือกทุกที เราไม่ได้เจอกันนานพอสมควร ต่างฝ่ายต่างเล่าชีวิตการทำงานของตน เราโตขึ้นจากเมื่อกว่า 10 ปีที่เราได้เจอกันครั้งแรกมากมาย ทุกวันนี้ต่างคนต่างมีงานที่ต้องทำ เสียงหัวเราะอย่างเต็มที่เริ่มขาดหายไปจากชีวิตพวกเรา แม้ว่าเรายังคงนั่งคุยกัน หัวเราะกัน แต่ในเสียงหัวเราะก็มักจะมีความเครียดแฝงอยู่ ความสดใสและความกระตือรือร้นต่อสิ่งที่พบในดวงตาเริ่มหายไป ชีวิตการทำงานที่เร่งเร้า ความรับผิดชอบที่มากขึ้นมันอาจจะเป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตฉันรู้สึกเหนื่อยก็คงเป็นไปได้ ฉันกำลังสงสัยว่าจะทำอย่างไรให้ชีวิตกลับมามีความสุข และมีไฟกับสิ่งที่ต้องทำทุกวันได้เมื่อสมัยที่ยังเป็นเด็กอีกครั้ง อย่างน้อยในตอนนั้นแม้พวกเราจะเหนื่อยกายในหลายกิจกรรมที่ทำด้วยกัน แต่มันกลับทำให้จิตใจพวกเราเบิกบานไปด้วยเสียงหัวเราะและความภาคภูมิใจเสมอ….

About multiverses

i am fine
This entry was posted in My life. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s