เมื่อสายตา…มองผ่านเลนส์

การหามุมสวยสวยๆ โดยการมองผ่านเลนส์ของกล้องถ่ายรูป เพื่อให้ได้ภาพออกมาดีนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสำหรับคนที่ชื่นชอบการอยู่หน้าเลนส์มากกว่า การรับหน้าที่เป็นตากล้องจำเป็นและต้องใช้กล้อง DSLR ซึ่งหนักและใช้งานก็ยากจึงนับเป็นเรื่องที่ยุ่งยากกับชีวิตมากที่เดียว
 
หลายครั้งที่รู้สึกว่า คนที่ชอบถ่ายภาพช่างมีความอดทนในการแบกกล้องขนาดใหญ่ นั่งเล็งองศานานนับชั่วโมง เคยไปถ่ายรูปที่งานกล้วยไม้งานหนึ่งกับน้องคนหนึ่งถือกล้อง DSLR ไปคนละตัว พอเอาผลงานมาดู ช่างน่าขำงานเดียวกันแท้ๆ แต่ผลงานออกมาต่างกันลิบ เคยเห็นภาพถ่ายของเพื่อนคนหนึ่งสวยมาก รู้สึกถูกใจในมุมมองของภาพ ทำให้เกิดความอยากลองฝีมืออีกครั้ง (แม้จะเคยสิ้นหวังกับฝีมือห่วยๆของตน) จึงได้ผลงาน "มองผ่านเลนส์…เรื่องไม่ง่ายของใครบางคน" ออกมา วันนั้นหลายคนคงสงสัยที่ฉันเอาแต่ถ่ายรูป ฉันเริ่มทดสอบมุมมองของตัวเอง ซูมเข้า ซูมออก เล็งซ้ายบ้าง ขวาบ้าง ก้มๆเงยๆ เรียกได้ว่าลืมภาพลักษณ์ของตัวเองไปเลย เพิ่งรู้ว่าการถ่ายภาพทำให้เพลินเหมือนกัน หลายภาพที่ฉันกดชัตเตอร์หลายครั้งในมุมที่ต่างกันออกไป กลับมาก็ดูผลงานแม้จะไม่สวยงามนักแต่สิ่งที่ฉันได้เรียนรู้จากวันนั้น คือ
 
1. กล้องดิจิตอลทำให้ชีวิตมันง่ายขึ้น การตัดสินใจที่จะกดชัตเตอร์แต่ละครั้งจะใช้เวลาตัดสินใจน้อยกว่ากล้องฟิลม์ เพราะไม่เปลืองฟิลม์
2. กล้อง DSLR ทำให้ภาพดูดีกว่ากล้อง compack
3. ถ้าอยากได้รูปสวยๆก็ถ่ายไปเยอะๆ เพราะในที่สุดแล้วมันก็ต้องที่สักภาพที่สวยถูกใจ
4. Photo Shop ช่วยให้รูปดูดีขึ้น (แต่ภาพที่โหลดขึ้นไม่ได้ใช้ Photo Shop นะ)
5. ถ้ามีความรู้เรื่องแสงภาพคงสวยขึ้นกว่านี้
 
หลังจากวันนั้น กลับมานั่งดูภาพของใครหลายๆคน ของเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่พิศวาสการถ่ายภาพก็พบว่า แม้ว่าภาพทุกภาพจะออกมาสวยเหมือนกัน แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันชอบในบางภาพคือ อารมณ์และความรู้สึกของภาพ แม้หลายภาพจะสวย สีสันสวยงาม มุมมองเยี่ยม แต่ขาดการถ่ายทอดความรู้สึกของผู้ถ่าย ถ้าเปรียบการถ่ายภาพเป็นศิลปะแขนงหนึ่ง ฉันว่าคงคล้ายกับการวาดภาพที่ศิลปินจะต้องพยายามถ่ายทอดความรู้สึกและหาทางส่งสารของตนไปยังผู้ชม ต่างกันตรงที่ว่า การวาดภาพนั้นศิลปินอาจจะเป็นผู้กำหนดอารมณ์ของผลงานบนพื้นที่ที่ว่างเปล่า แต่การถ่ายภาพผู้ถ่ายจะต้องมองหามุมมอง เพื่อถ่ายทอดอารมณ์ และส่งสารให้ผู้ชม การวาดภาพให้สวยศิลปินทุกคนอาจจะทำได้เหมือนกัน แต่ไม่ใช่ผลงานทุกชิ้นที่สามารถทำให้ผู้ชมรู้สึกติดตา ตรึงใจ ดังนั้นสำหรับฉันแล้วภาพที่มองแล้วทำให้ฉันเกิดความรู้สึกร่วมจึงมักจะตรึงสายตาฉันไว้ได้นานเสมอ……การเดินทางครั้งหน้าฉันจะไม่ลืมพกกล้อง DSLR ติดตัวไปเพื่อจะได้ชื่นชมผลงานของตัวเอง

About multiverses

i am fine
This entry was posted in My life. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s