“Sue” งานนี้เพื่อเธอ

โอ้ว…วันนี้มีงานใหญ่รออยู่ แต่ขอสัก 10 นาที เขียนอะไรให้สบายใจจะได้เพิ่มพลังการทำงานจะเขียนเรื่องอะไรดี…เรื่อง "ซู" หน่อยดีมั้ย เพราะจะว่าไปมันก็เป็นงานที่ได้ประสบการณ์คุ้มกับค่าแรงงานที่จ่ายไป แอ๊ะยังไง..งง
 
เริ่มแรกที่ได้ยินชื่อ "ซู" ก็ยังไม่รู้ว่าคืออะไร เพราะไม่ใช่งานในหน้าที่โดยตรง หลังจากที่ได้รู้จัก "ซู" อย่างเป็นทางการว่าคือโครงกระดูกของเจ้าไดโนเสาร์พันธุ์ ทีเร็กซ์ ที่ใครหลายคนชื่นชอบ รวมทั้งเรา ซึ่งก็เคยบ้าไดโนเสาร์อยู่พักตอนดูจูราสิก พาร์ค ไม่ใช่ชอบไดโนเสาร์ แต่อยากไปผจญภัยเสี่ยงชีวิตในป่าแบบในหนังบ้าง…สุดท้ายชีวิตก็สมหวังได้ทำงานในป่าอยู่หลายปี เสี่ยงดับชีวิตก็หลายหน หลังจากที่พวกผู้ใหญ่ได้พูดคุยกันอยู่นานว่าจะเอาหรือไม่ จะเอาไปไว้ที่ไหนยังไง เจ้าหน้าที่จาก"พิพิธภัณฑ์ฟิลด์"ก็เดินทางมาดูสถานที่ (ถ้าไม่เหมาะเค้าก็ไม่ให้มานะจ๊ะ) บทสรุปตอนแรก กับผลลัพธ์ที่เห็นช่างต่างกันเหลือเกิน
 
แต่แล้วโชค (ไม่รู้ดี หรือร้าย) ก็มาถึง วันที่โดนเรียกเข้าไปช่วยประสานงานกับเจ้าหน้าที่"พิพิธภัณฑ์ฟิลด์" แรกๆก็ไม่ได้สนใจ ให้ช่วยส่งอีเมล์ไปถามข้อมูลก็ส่ง ไปๆมาๆทำมั้ยงานนี้มันมาตรงที่นู๋อีกหละเนี่ย เอาหละก็ต้องทำ ไม่ได้ทำงานเป็นเจ้าหน้าตัวเองนี่น่าจะได้เลือกงานได้ no choice งานนี้เหนื่อย และก็ปวดประสาทมาก เริ่มจาก อ่านสัญญาที่จะต้องเซ็น พระเจ้า…ไอ้ภาษาในหนังสือสัญญานะภาษาไทยยังอ่านไม่ค่อยรู้เรื่องเลย นี่เป็นภาษาอังกฤษ สัปดาห์แรกที่อยู่กับมัน 3 คืนผ่านไป..หลับไปพร้อมกับมัน ก็ยังไม่กระจ่าง 555 เก่งสุดๆ ตามมาด้วยไปประชุมที่นั้น ออกไปดูสถานที่ที่นี่ ตามเรื่องนั้น ติอต่อคนนี้ทุกวัน จนทุกคนในที่ทำงานล้อว่า you born for "Sue" ไม่ตลกเลยนะพี่ T_T
 
เรื่องหยุมหยิมมากเหลือเกิน…ไหนจะสถานที่ ไหนจะแผนการทำงาน ไหนจะงบประมาณ….คุ้มมั้ยเนี่ย ภาระชิ้นโต สำหรับหน่วยงานที่ไม่มีประสบการณ์การจัดนิทรรศการขนาดใหญ่อย่างนี้ และคนทำงานแค่กะหยิบมือที่มีคนประสานงานในแต่ละโครงการ 1-2 คนเท่านั้น ทำแล้วบอกได้คำเดียว …อย่าทำอีกนะ ผ่านไปเกือบปีกว่า…กว่าทุกอย่างจะลงตัว (เพราะหมดเวลาเลือก หมดตัวช่วย และหมดทางเลือกแล้ว) จัดประชุมซะเบื่อ สรุปประชุมอาทิตย์ละไม่รู้กี่ฉบับ ทำรายงานไม่ทันประชุมเลย แถมบางทีประชุมก็ไม่ได้ข้อสรุป…555 งานนี้ต้องบอกว่ารับทำแบบจำทนมาก มีเรื่องที่ทำให้เสียความรู้สึกมากจนไม่สามารถเรียกกลับมาได้ ต้องเจอคนแปลกๆหลากหลายรูปแบบที่ต้องรับมือ บางคนคุยแล้วสบายใจ บางคนคุยแล้วเครียด บางคนคุยแล้วเซ็ง บางคนแทบไม่อยากคุยด้วย งานนี้ต้องผ่านประสบการณ์หลากหลายรูปแบบ คนหลากหลายประเภท negotiate กันตลอดเวลา ผลประโยชน์ชิ้นโตที่ไม่ค่อยจะลงตัว เห็นแล้วเหนื่อยกับการเป็นผู้ใหญ่ ไม่รู้ว่าอนาคตเราจะเป็นแบบไหน
 
Final Count Downและแล้วก็ถึงวันที่ "Sue" มาถึง……to be continue
 
 
 
 
 
 
 

About multiverses

i am fine
This entry was posted in My work. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s